Een groep bewoners die ‘off the grid’ woont op een terrein van krap een hectare, moet binnenkort hun woonplek verlaten. De locatie moet plaatsmaken voor een wegverbreding die noodzakelijk is voor de aanleg van de nieuwe ASML-campus. De bewoners uiten hun zorgen en roepen de gemeente op om niet uitsluitend te focussen op de hightechindustrie, maar ook ruimte te blijven bieden aan alternatieve woonvormen.
Verborgen leefgemeenschap
Achter een reeks met zwarte doeken beklede bouwhekken ligt een goed verborgen leefomgeving. Hier hebben bewoners als de 46-jarige Rob en de 36-jarige Robin hun eigen plek gecreëerd. Op een warme lentedag zoeken zij en de andere bewoners beschutting in de gezamenlijke tuin van Rob en zijn buurvrouw, die de talloze planten op het terrein met zorg onderhoudt. De sfeer is ongedwongen; twee honden, waaronder een geadopteerde straathond uit Marokko en een kruising tussen een mastiff en een boxer, liggen vredig op een tuinbank.
Oproep aan de gemeente
De rust op het terrein is echter van eindige duur, aangezien de verdere groei van ASML meer ruimte opeist. Voor de komst van de nieuwe campus is extra infrastructuur nodig, wat direct ten koste gaat van deze verborgen gemeenschap. Hoewel de bewoners de economische waarde van de industrie erkennen, klinkt er een duidelijke boodschap richting het stadsbestuur. Zij waarschuwen dat de stad haar unieke en diverse karakter dreigt te verliezen als er alleen maar faciliteiten voor grote bedrijven worden gebouwd. Volgens de groep is een stad pas in balans als er ook blijvend plek is voor mensen die bewust kiezen voor een alternatieve manier van wonen en leven.
